سینمای جهان » چشم‌انداز1397/12/23


«آرواره‌ها» فیلم محبوب من است!

حرف‌های کِری مالیگِن به بهانه اثر تحسین‌شده‌اش «حیات وحش»

اریک کوهن / ترجمه سارا مهرابی
کری مالیگن در «حیات وحش»

 

کری مالیگن هنرمندی است که با رنج و زحمت در حرفه‌اش پیشرفت کرده است. او پس از این‌که با غرور و تعصب (۲۰۰۵) دیده شد، برای بازی در نقش دختری نابالغ در فیلم درس‌آموزی که به دام عشق مردی میانسال می‌افتد نامزد کسب تندیس طلایی اسکار شد. پس از آن در شرم نقش خواهری را بازی کرد که میل به خودکشی دارد و برادرش دچار اختلالات جنسی است؛ و در حق رأی نقش یک فعال اجتماعی جوان را ایفا کرد. از نظر مالیگن بازی کردن در چنین نقش‌هایی برآمده از عقاید خود اوست:‌ «درهم‌برهمی زندگی زنان خیلی به تصویر کشیده نمی‌شود و زمانی هم که انجام می‌شود زنان به طور کلی شرور تصویر می‌شوند. من نقش‌هایی را که خیلی از واقعیت دورند نمی‌پذیرم.»

او با نقش‌آفرینی در حیات وحش (که در جشنواره‌های ساندنس و کن 2018 تحسین شد و جایزه بهترین فیلم جشنواره تورین را برد) استراتژی‌اش را با یکی از بهترین نقش‌هایی که تا کنون پذیرفته یکی کرده است. در اولین تجربه کارگردانی پل دِینو، مالیگن نقش جینِت برینسِن را بازی می‌کند؛ زن خانه‌داری در شهر مونتانای دهه ۱۹۶۰ که ازدواجش با همسر می‌خواره‌اش (جیک جیلنهال) به دلیل یک‌سری بحث‌و‌جدل‌ها و انتخاب‌های نادرست متلاشی می‌شود. در همین ضمن، پسرش جو (اِد آکسِن‌بولد) که قربانی دعوای خانوادگی است شاهد مظلوم این دعوا باقی می‌ماند. شخصیت مالیگن با همسرش آن قدر نزاع می‌کند تا از پای درمی‌آید و به سمت خواستگاری جدید می‌رود. در این فیلم همه چیز بستگی به تغییر احساسات و طرز برخوردها دارد، مالیگن می‌گوید: «می‌خواستم شخصیت این زن را درک کنم که به شکل جالبی ترسناک بود.» دینو که این فیلم‌نامه را به کمک زویی کازان نوشته، گفته است: «از میزان اعتماد مالیگن به خودم متعجب شدم. این طور به نظر می‌رسید که از آغاز کار به من اطمینان داشته است.»

مالیگن می‌خواست جنبه‌های شخصیتی را نمایان کند که در دیگر درام‌ها کم‌تر دیده شده بود. او می‌گوید: «تماشاگرانی که برای نمایش آزمایشی انتخاب می‌شوند، بعد از دیدن فیلم به آن برچسب پسندیدم یا نپسندیدم می‌زنند. سازندگان فیلم آثار خود را بر همین اساس دوست داشتنِ تماشاگران ویرایش می‌کنند و از جمع خانم‌های بیننده، اگر کسی از شخصیت زن خوشش نیاید ویرایش کار سخت‌تر خواهد بود. فکر می‌کنم پل کاری کرد که حتی زمانی که شخصیت زن فیلم کارهای زننده‌ای انجام می‌دهد، بیننده هنوز با حفظ آرامش و علاقه، اثر را دنبال می‌کند.»

این جنبه پیرامون مالیگن، عزت و احترامی ایجاد کرده که فراتر از شهرت اوست. «تبلوید» درباره روابط مالیگن گزارشی نوشته که در آن آمده است هواداران او مدل موی پری‌مانندش را می‌پسندند و مشتاق‌اند تا با نزدیک شدن به قدرت ستارگی‌اش تجربه متفاوتی را کسب کنند: «می‌دانم کارهای جدی زیادی تا کنون انجام داده‌ام. در گذشته خیلی به برنامه تلویزیونی کریگ فرگوسن می‌رفتم. او می‌گفت: خب، یک برنامه کاملاً جدی دیگر درباره مسائلی کاملاً جدی؛ و من در جواب می‌گفتم خودم می‌دانم. می‌توانستم صداقت را در آن حرف حس کنم.»

اغلب به این نکته اشاره شده است که فیلم‌های مالیگن در گذشته روی می‌دهند (گویی زمینه داستان، اثر را تنومند می‌سازد) و او جذب داستان‌هایی می‌شود که شخصیت‌محورند؛ و با این‌که شیفته آثار طنازانه است اما پروژه‌های کمدی بسیار کمی برای کار از او درخواست همکاری کرده‌اند. خودش هم می‌گوید: «همیشه فیلم کمدی کمی برایم سنگین بود و فکر نمی‌کنم آدم مناسب این کار باشم. از انجام دادن کارهایی کاملاً معاصر یا با زمینه‌ای غیرواقعی مستأصل هستم. منظورم آواتار نیست. منظورم درخشش ابدی یک ذهن بی‌آلایش است؛ من نیاز به درخشش ابدی... خاص خودم یا فیلمی به کارگردانی پل گرینگرس دارم. او واقعاً بااستعدادست.»

مالیگن ده سال پیش با دینو و کازان ملاقات کرد؛ زمانی که کازان و مالیگن در مرغ دریایی (تئاتری در برادوی) همبازی شدند. دینو به خاطر می‌آورد: «طنین صدای مالیگن فوق‌العاده بود. این استعدادی است که او در به‌کار بردن زبان دارد.» این زوج دوستان صمیمی مالیگن شدند و پس از آن بارها مالیگن با ایفای نقش در چند نمایش ستوده شد، از جمله نمایش پنجره سقفی که مورد تشویق دینو هم قرار گرفت. با این حال او می‌گوید دوستی‌اش با مالیگن کار را برای درخواست همکاری از او برای نقش‌آفرینی در اولین کارگردانی‌اش دشوار کرد: «شما نیاز به لطف دیگران ندارید چرا که فیلم‌سازی کار و دقت بسیار زیادی می‌طلبد. وقتی فیلمی با این مدل درهم‌وبرهمی می‌سازید، تنها نیاز به افرادی دارید که می‌خواهند کنار شما باشند.»

مالیگن طبیعت منحصر‌به‌فرد این شخصیت دراماتیک را پذیرفت و نمونه آن را در فیلم زن تحت تأثیر یافت. او می‌گوید: «وقتی شخصیتی را بازی می‌کنید که مست و بی‌ثبات است، این خطر جدی وجود دارد که زیاده‌روی کنید. اما همیشه ایمان داشتم که پل متوجه می‌شود چه محدوده‌ای حقیقت و چه محدوده‌ای فراتر از واقعیت است. معتقد بودم می‌توانم هر کاری را در آن اتاق انجام دهم.»

مالیگن که در دهه 1980 انگلستان بزرگ شد، به تماشای آن نوع فیلم‌هایی ننشست که اکنون در آن‌ها بازی می‌کند. فیلم‌های مورد علاقه او ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی و آرواره‌ها هستند اما همیشه آرزویش بازی در تئاترهای موزیکال بود: «عاشق فیلم‌های بزرگ هالیوودی بودم ولی هدفم نبودند... در واقع فیلم‌هایی مانند ستاره‌ای متولد می‌شود استثنایی‌اند. می‌گویند این یک فیلم تجاری به تمام معناست که تقاضا برای دیدنش سربه‌فلک می‌زند، اما تصور می‌کنید فیلم مستقلی را تماشا می‌کنید. تمام فیلم سرشار از واقع‌گرایی است اما شاهد یک عاشقانه کامل هم هستید. فیلم‌هایی از این دست، بسیار کم ساخته می‌شوند.»

از مالیگن درباره بت بازیگری‌اش پرسیدم و او شانه‌ای بالا انداخت و گفت: «شاید دنیل دی‌لوییس باشد.» اما این جوابی است که خیلی‌ها در پاسخ به این پرسش می‌گویند. مالیگن با پوزخند جواب می‌دهد: «می‌دانم» و سپس اقرار می‌کند که سبک بازیگری متد نظرش را جلب نکرده است.

با این وجود، مالیگن از دریچه‌ای شخصی به زیر پوست شخصیتش در حیات وحش نفوذ کرد و بر اساس تجربه‌های تلخ‌وشیرین زندگی خودش به خلق موقعیت‌های احساسی او پرداخت؛ و این همان کاری است که او برای بازی در رانندگی (2011) هم انجام داد و مثلاً در آن روزها با ماشین در لس‌آنجلس پرسه می‌زد.

مالیگن دو بچه سه و یک ساله دارد و همسرش مارکِس مامفورد، خواننده اصلی گروه موسیقی «مامفورد اند سانز» است. دینو می‌گوید: «دانستن این‌که کری مادر خوبی‌ست برای ایفای این نقش بسیار اهمیت داشت.» دینو صحنه‌ی کلیدی‌ را تعریف می‌کند که در آن جینِت سعی می‌کند با وجود فروپاشی کانون خانواده به بچه‌هایش دلگرمی بدهد: «اتفاقی در آن صحنه برایش می‌افتد که واقعاً زیبا و غیرمنتظره بود. بچه‌هایش بسیار کوچک‌اند و لازم نبود به آن‌ها بگوید ضمانتی برای امنیت و آرامش‌مان وجود ندارد.»

مالیگن اگر قرار باشد برای بازی در نقشی از خانه‌اش در لندن دور شود، بچه‌هایش را سر صحنه می‌برد. البته بچه‌هایش درک درستی از حرفه مادرشان ندارند. او می‌گوید: «دخترم می‌داند که داستان تعریف می‌کنم. روزی در آینده دخترم می‌تواند حق رأی را تماشا کند و این عالی خواهد بود. اما الان چیزی برای تماشا کردن وجود ندارد.»

یکی از تماشاگرانی که در جشنواره کن حیات وحش را در هفته منتقدان دیده بود، با مالیگن صحبت کرد و گفت: «جینت مادر بسیار بدی است.» مالیگن هم در جوابش گفت: «این اصلاً منصفانه نیست. او تصمیم‌های بسیار بدی می‌گیرد اما نمی‌توانید تمام دوران مادری‌اش را زیر سؤال ببرید، چون فقط یک هفته جلوی بچه‌هایش سرافکنده می‌شود. همه ما بچه‌های‌مان را ناامید می‌کنیم؛ و بخشی که من در فیلم‌سازی هراس‌انگیز یافتم، این است که من هم روزی بچه‌هایم را ناامید خواهم کرد.»

کانال تلگرام ماهنامه سینمایی فیلم:

https://telegram.me/filmmagazine

[منبع: ایندی‌وایر]

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: